گردیده‌است؛ نیز فرقان میباشد.
و آنچه از احادیث آورده از أئمه معصومین صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین استعمال می گردد، آنستکه: قرآن به تمام نشانه‌ها الهی گفته می گردد؛ خواه سفت باشد؛ و خواه متشابه؛ و فرقان به خصوص آیه ها سفت إطلاق میشود. تشریفات ترحیم مشهد
درتفسیر نورالثَّقلینْ از اُصول کافی، از علی بن ابراهیم، از پدرش از ابن‌سنان یا این که غیر وی، از هر کس او را بیان نموده است، قصه میکند که وی اظهار‌کرد:سَألْتُ أبَاعَبْدِاَلله عَلَیْهِ السَّلامُ عَنِ قرآن و الْفُرقَانِ. أ هُمَا شَیْئًانِ أوْ شَیْیءٌ وَاحِدٌ؟!
اینجانب از حضرت راستگو علیه السّلام پرسیدم از قرآن و فرقان، که آیا آنان دو چیز میباشند؛ یا این که چیز واحدی؟!
فَقَالَ عَلَیْهِ السّلامُ: الْقُرْأنُ جُمْلَه ُ الْکِتَابِ؛ وَالْفُرقَانُ الْمُحْکَمُ الْوَاجِبُ الْعَمَلُ بِهِ[11]
حضرت فرمود: قرآن به آحاد الهی گویند؛ و فرقان به خصوص محکماتی که فعالیت بدانها واجب میباشد.
وهمچنین درصحیفه سَّجادیَّه،دردعای ختم قرآن،پهنا میکند:
الَّهُمَّ إنَّکَ أعَنْتَنِی عَلَی خَتْمِ کِتَابِکَ الَّذِی أنْزَلْتَهُ نُوراً؛وَجَعَلْتَهُ مُهَیْمِناً عَلَی تمامِّ کتابٍ أنْزَلْتَهُ؛وَفَضَّلْتَهُ عَلَی کُلِّ حَدِیثٍ قَصَصْتَهُ! وَفُرْقَاناً فَرَقْتَ بِهِ بَیْنَ حَلَالِکَ وَحَرَامِکَ! وَقُرْأَنَّاأعْرَبْتَ بِهِ عَنْ شَرَائعِ أحْکَامِکَ![12]
(توشه پروردگارا! حقّاً تو من‌را بر ختم نمودن و به نقطه پايان رسانیدن کتاب خودت، امداد نمودی؛ آن کتابی که زیرا آن را فرو فرستادی، فروغ و روشنایی بود؛ و آنرا
مُهَیْاینجانب و مُسَیْطر و مُسلّط بر کل کتابهائی که فرو فرستادی، نمودی؛ و بر هر گفتاریکه آنرا ذکر کردی، برتریّت و مزیّت دادی! و آنرا فرقان قرار دادی، تا بدینجهت در میان حلالت و حرامت، منزه دهی! و آنرا قرآن قراردادی تا بدینوسیله از احکام وارده در شریعتت پرده برداری!)
قرآن دارنده مجد و عظمت واستحکام و روشنی میباشد
در بخش اعظمی از آیه‌ها قرآن، قرآن را کتاب با عظمت، و دارنده مجد، و حکمت، و پر‌نور و آشکارا تعریف میکند. همانند آیه: ق وَالْقُرْأَنِ الْمَجِیدِ.[13]
(قاف، و قسم و سوگند به قرآن که دارنده مجد و رفعت و کرامت و شرافت و جلالت میباشد).
و همانند آیه: بَلْ هُوَ قُْرأََنٌ مَجِیدٌ فِی لَوْحٍ مَحْفُوظٍ.[14]
(بلکه آن قرآنی میباشد دارنده مجد و رفعت و شرف و جلالت، که در لوح محفوظ خداوندی (و دانش أزلی و سرمدی او نگهداشته گردیده‌است.)
و همانند آیه:یس وَالْقُرآنِ الْحَکِیم.[15]
(یاسین،وسوگند به قرآن که سفت میباشد وقابل انفصال ووهن وسستی وبطلان وجود ندارد)
(و همانند آیه: إنَّه لَقُرآنٌ کَرِیم فِی کِتَابٍ مَکنُونٍ.[16]
( و حقاً و تحقیقاً آن قرآنی میباشد والا و بزرگوار، و دارنده أصالت، که در کتابی محفوظ در رازّ حق نهفته میباشد).
وهمچون آیه:آلرتِلْکَ أَیَاتُ الْکِتَابِ وَقُرْأن مُبیِنٍ.[17]
(ألف،لام،را اینست آیه ها کتاب،وقرآن آشکارا!)
وهمچون آیه:وَ هَذَا کِتَابٌ أنْزَلْنَاهُ مُبَارَکٌ مُصَدِّقُ الّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ.[18]
(واینست کتابی که ما آنرا نازل کردیم، کتاب مقرون به برکت میباشد، و مدرک دهنده بر آنچه در قبال آنست از حقائق و أحکام وارده در کتاب ها پیامبران گذشته).
گردیده‌است؛ نیز فرقان میباشد.
و آنچه از احادیث آورده از أئمه معصومین صلوات الله و سلامه علیهم أجمعین استعمال می گردد، آنستکه: قرآن به تمام نشانه‌ها الهی گفته می گردد؛ خواه سفت باشد؛ و خواه متشابه؛ و فرقان به خصوص آیه ها سفت إطلاق میشود. تشریفات ترحیم مشهد
درتفسیر نورالثَّقلینْ از اُصول کافی، از علی بن ابراهیم، از پدرش از ابن‌سنان یا این که غیر وی، از هر کس او را بیان نموده است، قصه میکند که وی اظهار‌کرد:سَألْتُ أبَاعَبْدِاَلله عَلَیْهِ السَّلامُ عَنِ قرآن و الْفُرقَانِ. أ هُمَا شَیْئًانِ أوْ شَیْیءٌ وَاحِدٌ؟!
اینجانب از حضرت راستگو علیه السّلام پرسیدم از قرآن و فرقان، که آیا آنان دو چیز میباشند؛ یا این که چیز واحدی؟!
فَقَالَ عَلَیْهِ السّلامُ: الْقُرْأنُ جُمْلَه ُ الْکِتَابِ؛ وَالْفُرقَانُ الْمُحْکَمُ الْوَاجِبُ الْعَمَلُ بِهِ[11]
حضرت فرمود: قرآن به آحاد الهی گویند؛ و فرقان به خصوص محکماتی که فعالیت بدانها واجب میباشد.
وهمچنین درصحیفه سَّجادیَّه،دردعای ختم قرآن،پهنا میکند:
الَّهُمَّ إنَّکَ أعَنْتَنِی عَلَی خَتْمِ کِتَابِکَ الَّذِی أنْزَلْتَهُ نُوراً؛وَجَعَلْتَهُ مُهَیْمِناً عَلَی تمامِّ کتابٍ أنْزَلْتَهُ؛وَفَضَّلْتَهُ عَلَی کُلِّ حَدِیثٍ قَصَصْتَهُ! وَفُرْقَاناً فَرَقْتَ بِهِ بَیْنَ حَلَالِکَ وَحَرَامِکَ! وَقُرْأَنَّاأعْرَبْتَ بِهِ عَنْ شَرَائعِ أحْکَامِکَ![12]
(توشه پروردگارا! حقّاً تو من‌را بر ختم نمودن و به نقطه پايان رسانیدن کتاب خودت، امداد نمودی؛ آن کتابی که زیرا آن را فرو فرستادی، فروغ و روشنایی بود؛ و آنرا
مُهَیْاینجانب و مُسَیْطر و مُسلّط بر کل کتابهائی که فرو فرستادی، نمودی؛ و بر هر گفتاریکه آنرا ذکر کردی، برتریّت و مزیّت دادی! و آنرا فرقان قرار دادی، تا بدینجهت در میان حلالت و حرامت، منزه دهی! و آنرا قرآن قراردادی تا بدینوسیله از احکام وارده در شریعتت پرده برداری!)
قرآن دارنده مجد و عظمت واستحکام و روشنی میباشد
در بخش اعظمی از آیه‌ها قرآن، قرآن را کتاب با عظمت، و دارنده مجد، و حکمت، و پر‌نور و آشکارا تعریف میکند. همانند آیه: ق وَالْقُرْأَنِ الْمَجِیدِ.[13]
(قاف، و قسم و سوگند به قرآن که دارنده مجد و رفعت و کرامت و شرافت و جلالت میباشد).
و همانند آیه: بَلْ هُوَ قُْرأََنٌ مَجِیدٌ فِی لَوْحٍ مَحْفُوظٍ.[14]
(بلکه آن قرآنی میباشد دارنده مجد و رفعت و شرف و جلالت، که در لوح محفوظ خداوندی (و دانش أزلی و سرمدی او نگهداشته گردیده‌است.)
و همانند آیه:یس وَالْقُرآنِ الْحَکِیم.[15]
(یاسین،وسوگند به قرآن که سفت میباشد وقابل انفصال ووهن وسستی وبطلان وجود ندارد)
(و همانند آیه: إنَّه لَقُرآنٌ کَرِیم فِی کِتَابٍ مَکنُونٍ.[16]
( و حقاً و تحقیقاً آن قرآنی میباشد والا و بزرگوار، و دارنده أصالت، که در کتابی محفوظ در رازّ حق نهفته میباشد).
وهمچون آیه:آلرتِلْکَ أَیَاتُ الْکِتَابِ وَقُرْأن مُبیِنٍ.[17]
(ألف،لام،را اینست آیه ها کتاب،وقرآن آشکارا!)
وهمچون آیه:وَ هَذَا کِتَابٌ أنْزَلْنَاهُ مُبَارَکٌ مُصَدِّقُ الّذِی بَیْنَ یَدَیْهِ.[18]
(واینست کتابی که ما آنرا نازل کردیم، کتاب مقرون به برکت میباشد، و مدرک دهنده بر آنچه در قبال آنست از حقائق و أحکام وارده در کتاب ها پیامبران گذشته).
راهنمای آمادهسازی مسجد یا سالن برای مراسم ترحیم؛ از چیدمان تا امکانات رفاهی